மன்னார் அமுதன் எழுதியவை | ஜனவரி18, 2010

சிறட்டையிலே மண் குழைத்து


சுவரின்றி வீடு கட்டி
நெருப்பின்றி அடுப்புமூட்டி
சிறட்டையிலே மண்குழைத்து
சோறென்று உண்கையிலும்

முருங்கைப் பூ ஆய்ந்து
முளைக்கீரைச் சொதி வைத்து
கரும்பைச் சாறாக்கிச்
சக்கையை நாம் சுவைக்கையிலும்

உணர்ந்த துவர்ப்பெல்லாம்
இனிப்பாத் தான் இனிச்சுதடி
உறவாகிக் பிரிந்த பின்தான்
இனிப்பு கூடக் கசக்குதடி

மரவெள்ளி இலை முறித்து
மாலையாக அதை வரித்து
விளையாட்டாய்த் தாலிகட்டி
வீதியிலே வலம் வந்தோம்

காணும் இடமெல்லாம்
கண்ஜாடை நீ காட்ட
காட்சிப் பொருளாகிக்
கை கோர்த்து நாம் நடக்க

தருநிழலில் குடை பிடித்து
சில்மிசங்கள் நாம் புரிய
பகல் முழிதும் வயிற்றுக்குள்
மின்மினிகள் பறந்தனவே

காற்றின் காலேறி – நம்
காதல் ஊர் சுற்ற
தெருவெல்லாம் ஒரே பேச்சு – நம்
காதல் உயிர் போச்சு

பண்டத்தில் இல்லை சுவை – ஏற்ற
பாத்திரத்தில் இல்லை கலை – பார்த்த
மாத்திரத்தில் உணர்ந்து கொண்டேன்
கண்டமெம் காதலுக்கென்று

நாடுகள் கடந்தும் – மெய்க்
காதல் வாழுமென்றாய்

வாழுகின்றோம்
நானும், கரும்பும்
அடுப்பும், நெருப்பும்
உன் நினைவுகளோடு

வாழுகின்றாய்
நீயும், கணவனும்
புதுவீடும், பிள்ளைகளும்

உன் குட்டி மகன்
சிறட்டையில் மண் குழைக்கிறான்
யாரோவொரு குட்டித் தோழியோடு..

நன்றி: தமிழ்விசை


Responses

  1. send to my e-mail

    அமுதன் நவின்றது:

    please subscribe


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

பிரிவுகள்

%d bloggers like this: